Mijn pijn in mijn hart, maar het moet.

Met pijn in mijn hart schrijf ik dit bericht. Zoals iedereen al heeft kunnen zien heb ik een half jaar lang niks gepost. Ik kon mezelf er niet toe dwingen. De omstandigheden zijn gewijzigd. Ons leven is veranderd, mijn vriendjes zijn niet meer…. Iemand die geen dierenliefhebber is zal het niet begrijpen. Het verdriet dat ik heb. Het feit dat ik mijn “wie ben ik” moet aanpassen, doet me zeer. Alsof het dan echt is. Terwijl het al een half jaar zo is. Ik mis mijn dierenvriendjes…… In een half jaar tijd ben ik 2 honden en een kat verloren. Lady ( de bullterriër) was mijn alles, ze is in mijn armen overleden na 17 jaar bij ons geweest te zijn. Onze kat Roemer, ook in mijn armen na 14 jaar. Voor Whiskey (amerikaanse staffje) heb ik het besluit moeten nemen, dat is goed geweest na 14 jaar… Maar voelt ook zo vreselijk dat ik heb moeten beslissen…. Ze leven in mijn hartje verder.

Advertenties

3 gedachten over “Mijn pijn in mijn hart, maar het moet.

    • Dankjewel Shivatje!!! Met alle dieren had ik een hele goede band. Lady was alleen mijn allereerste hondje en daar hebben wij zoveel mee beleeft…. Het leven gaat verder en onze huidige hond houdt mij goed bezig. Dus veel tijd om er over na te denken heb ik niet. Maar soms is het gemis zo groot….

      Ik kon het niet om hier alles te bewerken en als het ware uit te vegen. Ik weet wel, dat doe je ook niet…. Maar zo voelde het.

      Nu is het gemis om wijsheden en dingen te delen zo groot en de tijd was er om er weer te zijn 😉
      Dus…. I’m back 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: